Herken je dat gevoel, dat je de dag al bent begonnen voordat je voeten de vloer goed en wel hebben geraakt? Dat je gedachten al bij die eerste afspraak zijn, terwijl de ruis van je telefoon ongemerkt je ochtendrust al heeft weggekaapt? We leven in een wereld die snelheid beloont, maar waarin we vaak de verbinding met onszelf verliezen. Maar wat als ik je vertel dat er overal in je dag een drempel ligt naar een andere staat van zijn? Een moment dat niet vraagt om snelheid, maar om pure aanwezigheid. Die drempel vinden we in de eenvoud van een theekop.

Wanneer heb jij voor het laatst écht stilgestaan terwijl het water kookte? Vaak vullen we die paar minuten met het vluchtig checken van e-mails of het opruimen van het aanrecht. Ik nodig je uit om het dit keer anders te doen. Terwijl de fluitketel op het vuur staat of de waterkoker suist, blijf je simpelweg staan. Voel hoe je ademhaling zich langzaam synchroniseert met het ritme van het water. In dat kleine vacuüm van tijd ligt de eerste winst van vertraging: het bewuste nietsdoen. Kun je de onrust in je handen toelaten zonder er direct naar te handelen?

​

Zodra het water de bladeren raakt, begint de ware transformatie. Kijk je wel eens echt naar hoe de bladeren dansen en zich ontvouwen? De keuze voor de thee die je zet, is een spiegel van wat je systeem op dat moment nodig heeft. Misschien snak je naar de aardse tederheid van een witte thee om zachtjes te ontwaken, of zoek je juist de kracht van een frisse groene thee tijdens een middagdip. Elke theesoort is een plantmedicijn op zich, maar ze hebben één ding gemeen: ze dwingen ons tot overgave aan hun tempo. We kunnen het trekken immers niet versnellen zonder de smaak

geweld aan te doen. Is dat niet een prachtige metafoor voor hoe we met onszelf om zouden mogen gaan?

​

Als de kop eenmaal voor je staat, begint de zintuiglijke reis die de kern vormt van slow beauty. Sluit je vingers eens om het warme porselein. Voel je hoe de hitte langzaam door je huid trekt, tot in je handpalmen? Het is een fysieke sensatie die je direct terugbrengt in je lichaam, weg van de abstractie van je to-do lijst. En voordat je die eerste slok neemt: adem je de geur ook echt in? Die vluchtige geurbeleving is een directe boodschap aan je zenuwstelsel dat het veilig is om te ontspannen.

​

Welke intentie zou jij aan je eerste slok willen meegeven? Misschien is het simpelweg 'zachtheid' of 'ruimte'. Terwijl je drinkt, daag ik je uit om écht niets anders te doen. Niet lezen, niet plannen, niet analyseren. Proef de gelaagdheid van de thee; de subtiele zoetheid, het kleine bittertje, de kracht van de aarde die in het blad is getrokken. Thee voedt je huid met antioxidanten, maar het voedt je geest met stilte. Wanneer je de bodem van de kop bereikt, zul je merken dat de wereld om je heen niet is veranderd, maar jij wel. Voel je het verschil in je schouders, in je blik? Je bent weer even gecentreerd, klaar om met hernieuwde zachtheid je weg te vervolgen.

​

XOXO Mariska

Slow Beauty Pionier